By The Voice Weekly 23 February, 2011 - 13:38
စီးပြားအလ်င္အျမန္ တိုးတက္ေနၿပီး စက္မႈအျမန္ ဖြံ႕ၿဖိဳးေနေသာ ကမာၻ႕ စက္ရံုႀကီးအျဖစ္ ကမ႓ာကလိုအပ္သမွ် ထုတ္ေပးေနသည့္
တရုတ္ႏိုင္ငံသည္ စြမ္းအင္ အလြန္ဆာေလာင္ေနၿပီး ေနာင္တြင္လည္း ယခုလိုအပ္သည္ထက္ ဆတက္ထမ္းပိုးတိုးကာ
စြမ္းအင္လိုအပ္သြားမည္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ စြမ္းအင္ရွာပံုေတာ္ အပူတျပင္းဖြင့္ေနရာ တရုတ္ - ျမန္မာ ေရနံသဘာဝဓာတ္ေငြ႕
ပိုက္လိုင္းမ်ားတြင္ ပထဝီႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရး သေဘာတရားမ်ားကို ထင္ထင္ရွားရွား ျမင္ေတြ႕ေနရသည္။ စြမ္းအင္မူဝါဒသည္
ႏုိင္ငံမ်ားစြာတြင္ ဦးစားေပးမူ ဝါဒအျဖစ္ ေဖာ္ေဆာင္ထားျပီး စြမ္းအင္ တင္သြင္းရသည့္ စက္မႈႏုိင္ငံမ်ားတြင္ အထူးအေလးေပး
ေစာင့္ၾကည့္ရသည့္ မူဝါဒျဖစ္သည္။ ၁၉၇၀ ျပည့္ႏွစ္မ်ားက ေရနံေရာင္းႏုိင္ငံမ်ားအဖြဲ႕က ေရနံသပိတ္ေမွာက္မႈေၾကာင့္
ဂ်ပန္ႏွင့္တကြ ေရနံတင္သြင္းသည့္ စက္မႈအင္အားႀကီး ႏုိင္ငံမ်ား၏ စီးပြားေရး ကေမာက္ကမ ျဖစ္သြားကတည္းက
ႏုိင္ငံအမ်ားသည္ စြမ္းအင္က႑ကို အေလးေပး တည္ေဆာက္ခဲ့ၾကသည္။ မိမိႏုိင္ငံအတြက္ လိုအပ္သည့္ စြမ္းအင္ရင္းျမစ္မ်ား
ျပည္တြင္းျပည္ပတြင္ ရွာေဖြေရး၊ စြမ္းအင္လာမည့္လမ္းေၾကာင္းမ်ား လုံၿခဳံစိတ္ခ်ရမႈ ရွိေရး၊ လိုအပ္သည့္ စြမ္းအင္ပမာဏ
ပုံမွန္ရရွိေနေရး၊ စြမ္းအင္ပုံစံ တစ္မ်ိဳးတည္း၊ စြမ္းအင္ရင္းျမစ္ တစ္ခုတည္းကို အားမကိုးဘဲ ျဖန္႔ၾကက္ထားျခင္းသည္ စြမ္းအင္မူဝါဒ၏
အေျခခံမ်ားျဖစ္သည္။
ကမ႓ာ့စက္႐ုံႀကီး (World's Factory)ဟု တင္စား ေခၚေဝၚရေလာက္ေအာင္ ကုန္ပစၥည္း အမ်ားအျပားကို ထုတ္လုပ္ တင္ပို႔ေနသည့္
တ႐ုတ္ႏုိင္ငံသည္ ကမ႓ာတြင္ စြမ္းအင္ကုိ ဒုတိယအမ်ားဆုံး ဝါးမ်ဳိ စားသုံးသူျဖစ္ကာ စြမ္းအင္ရင္းျမစ္မ်ားႏွင့္ သယ္ယူပို႔ေဆာင္ေရး
လမ္းေၾကာင္းမ်ားကို အစဥ္တစိုက္ ရွာေဖြေနရသည္။ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ အမ်ားဆုံး ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံျဖစ္သည့္
တ႐ုတ္ႏုိင္ငံသည္ စြမ္းအင္ဆိုင္ရာ စီမံကိန္းမ်ားျဖစ္သည့္ ေရနံ၊ သဘာဝဓာတ္ေငြ႕ ရွာေဖြတူးေဖာ္ေရး စီမံကိန္းမ်ား၊ ေရအားလွ်ပ္စစ္
ထုတ္လုပ္ေရး စီမံကိန္းမ်ားတြင္ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားသည္။
ေရႊသဘာဝဓာတ္ေငြ႕တြင္းမွ ထြက္ရွိမည့္ ျမန္မာ့ဓာတ္ေငြ႕ကိုေရာင္းဝယ္ရန္ ေဒဝူး ႏုိင္ငံတကာ ေကာ္ပိုေရးရွင္း ဦးေဆာင္ေသာ
အုပ္စုႏွင့္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ၏ အႀကီးဆုံး ေရနံကုမၸဏီ China National Petroleum Corporation CNPC တို႔၏ ၂၀၀၉ ခုႏွစ္တြင္
သေဘာတူညီခ်က္အရ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ အဆုိပါ အုပ္စုတြင္ ေဒဝူး အျပင္ ျမန္မာႏုိင္ငံ စြမ္းအင္ဝန္ၾကီးဌာန
ေရနံႏွင့္ သဘာဝဓာတ္ေငြ႕လုပ္ငန္း Myanmar Oil and Gas Enterprise MOGE အိႏိၵယႏုိင္ငံမွ GAIL ႏွင့္ ONGC
တို႔လည္းပါဝင္ေနသည္။
ေဒၚလာ ၁ ဒသမ ၅ ဘီလီယံ တန္ဖိုးရွိ ေရနံပိုက္လိုင္းႏွင့္ ေဒၚလာ ၁ ဒသမ ၀၄ ဘီလီယံ တန္ဖိုးရွိ ဓာတ္ေငြ႕ပိုက္လိုင္း
ေဖာက္လုပ္ရန္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္အတြင္း ႏွစ္ႏုိင္ငံ သေဘာတူညီခဲ့ျပီး ၂၀၁၀ ျပည့္ႏွစ္ ဇြန္လ ၃ ရက္ေန႔တြင္ စတင္
တည္ေဆာက္ခဲ့သည္။ CNPC က ၅၀ ဒသမ ၉ ရာခိုင္ႏႈန္းႏွင့္ MOGE က ၄၉ ဒသမ ၁ ရာခိုင္ႏႈန္း ပိုင္ဆိုင္ထားၿပီး CNPC က
ပိုက္လိုင္း ဒီဇိုင္းေရးဆြဲျခင္း၊ ပိုက္လိုင္း တည္ေဆာက္ျခင္းႏွင့္ ပိုက္လိုင္း စီမံကြပ္ကဲျခင္းတို႔ကို လုပ္ေဆာင္မည္ ျဖစ္သည္။ ပိုက္လိုင္း
ႏွစ္ခုလုံးသည္ ရခိုင္ျပည္နယ္ ေက်ာက္ျဖဴ ေရနက္ဆိပ္ကမ္းတြင္ စတင္မည္ျဖစ္ၿပီး မႏၲေလး၊ လား႐ႈိး၊ မူဆယ္မွ တစ္ဆင့္
တရုတ္ႏုိင္ငံ ေရႊလီၿမိဳ႕တြင္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံတြင္းသို႔ ဝင္ေရာက္မည္ ျဖစ္သည္။ ၆၉၀ မိုင္ ရွည္လ်ားသည့္ ေရနံပိုက္လိုင္းသည္
တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသ (အေနာက္အာရွ) ႏွင့္ အာဖရိကမွ ေရလမ္းျဖင့္ ဝယ္ယူလာသည့္ ေရနံစိမ္း တစ္ႏွစ္လွ်င္
တန္ ၂၂ သန္းကို ပို႔ေဆာင္ေပးရန္ ရည္ရြယ္သည္။
သဘာဝဓာတ္ေငြ႕ပိုက္လိုင္းမွာ ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာ္ အတြင္းရွိ ေရႊလုပ္ကြက္မ်ား (A-1 ႏွင့္ A-3
သဘာဝဓာတ္ေငြ႕လုပ္ကြက္မ်ား) မွ ထြက္ရွိသည့္ ဓာတ္ေငြ႕မ်ားမွ ႏွစ္စဥ္ ၁၂ ဘီလီယံ ကုဗေပကို တ႐ုတ္ႏုိင္ငံသို႔ ႏွစ္စဥ္ပို႔ေပးရန္
ရည္ရြယ္သည္။ တန္သုံးသိန္းရွိသည့္ ေရနံတင္ သေဘၤာမ်ား ဆိုက္ကပ္ႏိုင္မည့္ ဆိပ္ကမ္း၊ ေရနံကုဗေပ ေျခာက္သိန္း
သိုေလွာင္ထားႏုိင္မည့္ သိုေလွာင္ကန္တို႔ကို ေက်ာက္ျဖဴတြင္ တည္ေဆာက္သြားမည္ ျဖစ္သည္။ ပိုက္လိုင္းကို သုံးစြဲေရနံျဖတ္သန္း
သယ္ေဆာင္ခ (Transit Fee) အေနျဖင့္ ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ေဒၚလာ ၁၄ သန္းခန္႔ရၿပီး စုစုေပါင္းအားျဖင့္ ပိုက္လိုင္း
ျဖတ္သန္းခႏွင့္ ပိုက္လိုင္းျဖတ္ ဓာတ္ေငြ႕ ေရာင္းခ်ရမႈမွ ႏွစ္စဥ္ အေမရိကန္ေဒၚလာ တစ္ဘီလီယံထက္မနည္း ရရွိမည္ဟု
ခန္႔မွန္းထားၾကသည္။ ဓာတ္ေငြ႕ေစ်းႏႈန္းကို ကမ႓ာ့ေပါက္ေစ်းႏွင့္ အညီျဖစ္ေစရန္ သုံးလတစ္ႀကိမ္ ညႇိႏႈိင္းသြားမည္ဟု ေဒဝူး
ႏိုင္ငံတကာ ေကာ္ပိုေရးရွင္းက ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာတြင္ ေျပာဆိုထားသည္။
ေဘးခ်င္းယွဥ္လ်က္ အၿပိဳင္တည္ေဆာက္သြားမည့္ ထိုပိုက္လိုင္း ႏွစ္လိုင္းသည္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံတြင္းသို႔ ျမန္မာႏွင့္ ယူနန္ျပည္နယ္
နယ္စပ္ ေရႊလီၿမိဳ႕တြင္ ဝင္ေရာက္မည္ျဖစ္ကာ ေရနံပိုက္လိုင္းသည္ ယူနန္ၿမိဳ႕ေတာ္ ကူမင္းတြင္ လမ္းဆုံးမည္ျဖစ္ျပီး ၂၈၀၆
ကီလိုမီတာ (၁၁၂၃ မိုင္) ရွည္မည့္ သဘာဝဓာတ္ေငြ႕ ပိုက္လိုင္းမွာမူ ေကြ႕က်ိဳးႏွင့္ ကြမ္ရွီးျပည္နယ္မ်ားအထိ ဆက္လက္
ေရာက္ရွိမည္ျဖစ္သည္။ ယခု စြမ္းအင္ပိုက္လိုင္းမ်ားသည္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္မႈတြင္ ေနာက္က်က်န္ခဲ့ေသာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ၏
အေနာက္ပိုင္း ကုန္းတြင္းပိတ္ျပည္နယ္မ်ား ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရး (Western Development) ၏ အစိတ္အပိုင္းလည္း ျဖစ္သည္။
စြမ္းအင္ျဖန္႔ၾကက္ျခင္း
တ႐ုတ္ႏုိင္ငံသည္ ႏုိင္ငံစီးပြားေရး၏ အသက္ေသြးေၾကာျဖစ္ေသာ စြမ္းအင္က႑ကို ျဖည့္ဆည္းရာတြင္ နည္းလမ္းတစ္ခုတည္း၊
ရင္းျမစ္တစ္ခုတည္း၊ လမ္းေၾကာင္းတစ္မ်ဳိးတည္းကို ပုံေသ မစြဲကိုင္ဘဲ တစ္ခုမဟန္က တစ္ခုက်န္ေအာင္ မ်ဳိးစုံေအာင္
Diversification of Energy တည္ေဆာက္ေနသည္။ ေက်ာက္ျဖဴ ေရနံပိုက္လိုင္းႏွင့္ သဘာဝဓာတ္ေငြ႕ပိုက္လိုင္းမ်ားသည္
တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ ရရွိေနသည့္ အျခားလမ္းေၾကာင္းမ်ားျဖစ္သည့္ ဗဟိုအာရွ၊ ႐ုရွားတို႔မွ စြမ္းအင္ လမ္းေၾကာင္းမ်ားအျပင္ ဂယ္ေပါက္
လမ္းေၾကာင္းအျဖစ္ပါ ႀကံဆထားျခင္း ျဖစ္သည္။ ဒုတိယ ကမ႓ာစစ္အတြင္းက တ႐ုတ္ႏုိင္ငံတြင္းသို႔ ဂ်ပန္သိမ္းထားသည့္
အေရွ႕ဘက္ ကမ္း႐ုုိးတန္းမွ တစ္ဆင့္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံတြင္းသို႔ ေထာက္ပံ့ရန္ မရႏုိင္ေတာ့သျဖင့္ ျမန္မာလမ္းမႀကီး Burma Road
ကိုတည္ေဆာက္ကာ ယူနန္ျပည္နယ္မွ တစ္ဆင့္ အေရးေပၚ ေထာက္ပ့ံခဲ့ရသည့္ ျဖစ္ရပ္မွာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံကဲ့သုိ႔
ေရွးႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာကတည္းက တည္ရွိခဲ့သည့္ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံ၏ သက္တမ္းႏွင့္ ယွဥ္ၾကည့္လွ်င္ ပူပူေႏြးေႏြးသာ
ရွိေနေပေသးသည္။
မိမိ၏ အသက္ေသြးေၾကာ ျဖစ္သည့္ စြမ္းအင္လမ္းေၾကာင္းမ်ားကို အျခားႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံမွ ျဖတ္သန္းျခင္းမွာ
မ်ားစြာစြန္႔စားရေသာ္လည္း ျမန္မာႏုိင္ငံႏွင့္ တ႐ုတ္၏ နီးကပ္ေသာ ဆက္ဆံေရးေၾကာင့္ ယခုကဲ့သုိ႔ အေကာင္အထည္ ေပၚလာျခင္း
ျဖစ္သည္။ စြမ္းအင္က႑ လုံၿခဳံေရး Energy Security သည္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ၏ အမ်ဳိးသားလုံၿခဳံေရး National Security ပင္
ျဖစ္ေနခ်ိန္တြင္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံအတြက္ လိုအပ္ေနေသာ စြမ္းအင္အနက္ အမ်ားအျပားသည္ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသႏွင့္ အာဖရိကမွ
ေရနံမ်ားကို မလကၠာေရလက္ၾကားမွ ျဖတ္ကာ သယ္ယူေနရသည္။ မလကၠာေရလက္ၾကားသည္ က်ဥ္းေျမာင္းၿပီး ပင္လယ္ဓားျပ
အႏၲရာယ္လည္း ရွိေနသည္။ ထိုစြမ္းအင္လမ္းေၾကာင္းကို မလကၠာေရလက္ၾကားမွ ျဖတ္ကာပိတ္ဆို႔လိုက္႐ုံႏွင့္ တရုတ္ျပည္၏
စြမ္းအင္က႑၊ ထိုမွတစ္ဆင့္ စီးပြားေရးကို ထိခုိက္မည္ျဖစ္သည္။
ေက်ာက္ျဖဴလမ္းကို ေရြးျခင္းျဖင့္ ကီလိုမီတာ ၃၀၀၀ ခန္႔ သက္သာသြားမည္ျဖစ္ၿပီး စရိတ္စက သက္သာလာႏုိင္သလို
အႏၲရာယ္မ်ားေသာ မလကၠာေရလက္ၾကားကို ေရွာင္ရွားႏုိင္မည္။ စြမ္းအင္သည္လည္း အခ်ိန္တိုအတြင္း တ႐ုုတ္ႏုိင္ငံ
အတြင္းေရာက္ရွိမည္ ျဖစ္သည္။ ပထဝီဝင္ သေဘာအရ Time ႏွင့္ Space ကို ခ်ဳံ႕လိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ “ၾကက္ဥအားလုံးကို
ျခင္းတစ္ျခင္းတြင္းသို႔ မထည့္ရ။” ‘Don’t put all eggs in one basket’ အရ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံတြင္းသို႔ စြမ္းအင္ အဝင္လမ္းေၾကာင္း
အဓိကလမ္းေၾကာင္း တစ္ေၾကာင္း ရသြားမည္ ျဖစ္သည္။ တ႐ုတ္ျပည္ အေရွ႕ဘက္ကမ္း႐ုိးတန္းရွိ ပစိဖိတ္သမုဒၵရာကိုသာ
သုံးစြဲႏုိင္ေသာေၾကာင့္ ပထဝီဝင္ ႏုိင္ငံေရး သေဘာတရားအရ သမုဒၵရာ တစ္စင္းႏုိင္ငံ Single-Ocean State အဆင့္သာ
ရွိေနခဲ့သည္။
ပင္လယ္ေရေၾကာင္း အင္အားႀကီးႏုိင္ငံျဖစ္ရန္ သမုဒၵရာမ်ားႏွင့္ ဆက္စပ္ႏုိင္သမွ် ဆက္စပ္ရမည္ျဖစ္ရာ အိႏိၵယ သမုဒၵရာကိုပါ
အသုံးျပဳႏုိင္ပါက အိႏိၵယသမုဒၵရာႏွင့္ ပစိဖိတ္သမုဒၵရာကို ဆက္စပ္ေပးမည့္ တ႐ုတ္ျပည္၏ သမုဒၵရာႏွစ္စင္း သီအိုရီ (Two Oceans
Theory) အေကာင္အထည္ ေပၚသြားမည္ ျဖစ္သည္။ အေရးအေၾကာင္း ေဒသတြင္း သို႔မဟုတ္ ေဒသျပင္ပမွ အင္အားႀကီး
ႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ ထိပ္တိုက္ေတြ႕လွ်င္ သမုဒၵရာ ႏွစ္စင္းႏွင့္ ဆက္စပ္ထားပါက မိမိ၏ လုံၿခဳံေရးကို ပိုမို အာမခံႏုိင္မည္
ျဖစ္သည္။ တ႐ုတ္သမၼတ ဟူက်င္ေတာင္က တ႐ုတ္ႏုိင္ငံ၏ ဖြံ႕ၿဖိဳးေရးကို ကုန္သြယ္ေရးျဖင့္ ေဖာ္ေဆာင္မည္ဟု မဟာဗ်ဴဟာ
ခ်မွတ္ထားရာ ကုန္သြယ္ေရး ႏုိင္ငံျဖစ္လာေသာ တ႐ုတ္ႏုိင္ငံသည္ ပင္လယ္ေရေၾကာင္းက႑ကို အားျပဳရန္ လိုအပ္သည္။
တ႐ုုတ္-ျမန္မာ ေရနံ၊ သဘာဝဓာတ္ေငြ႕ ပိုက္လိုင္းမ်ားသည္ ျမန္မာႏုိင္ငံတြင္ သဘာဝဓာတ္ေငြ႕ ကမ႓ာ့အဆင့္ ေပါႂကြယ္ဝျခင္း၊
အိႏိၵယ သမုဒၵရာႏွင့္ မိုင္ ၁၃၀၀ ေက်ာ္ ဆက္စပ္ေနျခင္း၊ ေရနက္ဆိပ္ကမ္းေကာင္းမ်ားရွိျခင္းႏွင့္ မဟာအင္အားႀကီးႏုိင္ငံ အဆင့္သို႔
လွမ္းတက္ရန္ ဟန္ျပင္ေနသည့္ စီးပြားေရးအင္အားႀကီး တ႐ုုတ္ႏုိင္ငံႏွင့္ နယ္စပ္ခ်င္း ရွည္လ်ားစြာ ဆက္စပ္ေနျခင္း ဟူေသာ ျမန္မာ့
ပထဝီဝင္ ႏုိင္ငံေရး၊ ပထဝီဝင္ စီးပြားေရး စ႐ုိက္ လကၡဏာမ်ားႏွင့္ တိုက္ရိုက္ ဆက္စပ္ေနေၾကာင္း ေတြ႕ျမင္ရသည္။ ထိုစ႐ိုက္
လကၡဏာမ်ားတြင္ ပထဝီဝင္ ႏုိင္ငံေရး စြန္႔စားရမႈမ်ားႏွင့္ ပထဝီဝင္ ႏုိင္ငံေရး အားသာခ်က္မ်ား Geopolitical Advantages
တြဲပါေနေသာေၾကာင့္ ေသခ်ာစြာ တြက္ခ်က္ႏုိင္ပါက Geoeconomic Benefits ပထဝီဝင္ စီးပြားေရး အက်ဳိးအျမတ္မ်ား ရရွိႏုိင္မည္
ျဖစ္သည္။
ေဇယ်သူ
